language-india — Sun, 15 Jun 2008 07:27:22 GMT

«مقدمه ای درباره ی زبان هندی»

حروف الفبای هندی

حروف الفبای هندی به دو دسته ی زیر تقسیم می شوند:

دسته ی اول حروفی هستند که بدون(ه)نوشته می شوند:

ब=با،ह=ها،ग=قا،द=دا،ज=جا،ड=دا،प=پا،र=را،क=کا،त=تا،च=چا،

ट=تا،म=ما،न=نا،व=وا،ल=لا،स=سا،य=یا،ङ=نا،श=شا،ष=شا،ण:نا،

دسته ی دوم حروفی هستند که با(ه)نوشته می شوند:

भ=بها،घ=قها،ध=دها،झ=جها،ढ=دها،ञ=نا،फ=پها،ख=کها،थ=تها،

छ=چها،ठ=تها،ळ=لها

نکته:تمام حروف بالا صامت هستند وهنگامی که با هم امیخته

می شوند(الف)اخر انها می افتد.امیخته شدن دو حرف با هم:همون طور که گفتم هنگام حروف صامت(الف)اخر خود را می اندازند و وقتی که به هم چسبیدند حرف اولی برای چسبیدن به حرف بعدی با یک(ــَـ)به حرف بعدی وصل می شود:सच = سَچ

نکته:حرف اخر ساکن تلفظ می شود.

امیخته شدن سه حرف با هم:حرف اول و دوم(ــَـ)می گیرند و حرف اخر

ساکن باقی می ماند:मदद=مَدَد،नमक=نَمَک

نکته:تمام این امیختگی ها در صورتی است که هیچ نوع علامت صوتی روی

حرف وجود نداشته باشد.در قسمت بعد علامت های صدا دار رو بهتون میگم.نکته:اگر نوشته های هندی رو نمی تونید ببینید یا بخونین زبان هندی دستگاه خودتون رو فعال کنین؛توسط برنامه ی((Regional and Language Optionsدر((Control Panel تا هم بتونین هندی تایپ کنین وهم نوشته های هندی این وب رو ببینید.(سی دی ویندوز مربوط به دستگاه تون رو در دستگاه قرار دهید)

حروف و علامت های صدادار«مصوِّت» به شرح زیر است:

1-علامت های صداداری که به حرف ها می چسبند:

ai=ै،o=ो،au=ौ،an=ं،ah=ः،aa=ा،i=ि،ee=ी،u=ु،oo=ू،e=े

نکته:همون طور که می بینین اگر این علامت ها به حرفی بچسبند دیگه،دایره ها پدیدار نمی شوند:«हौ،«है

نکته:هرگاه علامت صوتی«ा»به حروفی چون«ख»برسد،

«ه»اخر حرف تلفظ نمی شود:खाना=کانا.

2-حروف صداداری که در اول کلمه یا جمله می ایند:

अ=(اَ)a،आ=)آ)aa،i=इ،ee=ई،u=उ،oo=ऊ،e=ए،ai=ऐ،o=ओ،au=औ

an=अं،ah=अः

در قسمت های بعد از این دو دسته مثال هایی براتون مییارم.

نکته:اگر در زیر حرفی این شکل(़)وجود داشت؛ان یک حرف فارسی یا عربی است،که:خا=ख़،زا=ज़،قا=ग़،فا=फ़،می باشند.

««منو ببخشید؛چون در قسمت حروف الفبا این دو کلمه رو فراموش کردم که بنویسم.»»

«ढ़=رها»و«ड़=را»

امیختگی حروف«क»و«त»:زمانی که«کا»و«تا»باهم می ایند،این فرم را به خود می گیرند:«क्त»؛ولی در بعضی از دانشگاه ها این طوری اموزش می دهند: «कत»که این نوع نوشتن راحتتر است. حالات مختلف حرف «र»:اگر این حرف بدون هیچ یک از حروف و یا علامت های صدادار بییاید،به پنج شیوه ی زیر نوشته می شود:

1-اگر حرف «र»ساکن باشد بر روی حرف بعد به این شکل نوشته می شود:

दर्द=درد،शर्म=شرم.حرفی که بر روی«म»و«द»وجود دارد«र»ساکنمی باشد.

2-حروفی مانند«म»دارای خط رأسی هستند وزمانی که به«र»برسد این فرم را

به خود می گیرد:सब्र=صبر.حرکتی که در زیر حرف«ब»قرار دارد حرف«र»است.

3-حروفی چون«द»وامثال این بدون خط رأسی هستند و زمانی که حرف«र»می رسند

این فرم را به خود می گیرند:ट्रेन=تِرَن،ड्राम=دَرام.حرکت هایی که در زیر حروف «ट»و«ड»وجود دارد حرف«र»می باشد.

4-نوع دیگر حرف«र»به این شکل است«ृ» که به همه ی حروف می چسبد و حرفی که جلوتر از«ृ»است،به وسیله ی صدای«ی»کوتاه کنترل می شود:

कृपा=کریپا،पृथवी=پریتهوی.

نکته ی مهم:تمامی این چهار مرحله در صورتی انجام میگیرد که هیچ یک از مصوِّت ها به

دنبال حرف«र»نیایند.

این حرف«ऋ»صدای«ریی»می دهد:ऋतु=ریتو.

صداهای وابسته به بینی:در زبان هندی صداهای وابسته به بینی وجود دارد که به وسیله ی حرف«न»بیان میشود که این حروف ها هستند:

1-«ं»:بر روی حروفی مییایند که دارای خط رأسی هستند:

मंगाना=مَنگانا.

2-«ँ»:بر روی حروفی مییایند که بدون خط رأسی هستند:हूँ=هوون.

3-اگر در نوشته ای به این شکل برخورد کردید،اون هم حرف«न»است که مربوط به بخش سره هم نویسی می شود که بعداً بهتون میگم:बन्डर=بندر.

حروف های صامت به هم پیوسته:قبل از شروع کردن این مبحث میخوام که استثناءهای این بخش رو براتون بیان کنم:

1-به هم چسبیدن دوتایی این حرف«त»:त्त=कुत्ता=کوتتا.

2-به هم چسبیدن دو تایی این حرف«द»:द्द=टिद्दी=تیددی.

برای به هم پیوستن حروف صامت«به جز دو حرف بالا»این کارها را انجام می دهیم:

1-اگر حرفی است که دارای خط رأسی است؛خط رأسی در اخر حرف صامت اولی

حذف می شود،قبل از وصل شدن به دومین حرف صامت،واگر حرف دیگری بعد از دومین حرف صامت وجود داشت به همین صورت عمل می شود:पुस्त्क=پوستَک.

2-اگر حرفی است که بدون خط رأسی است،دو حرف زیر هم نوشته می شود،مانند:استثناءشماره ی«2».

نکته:هرگاه این حرکت«्»را در زیر حرفی دیدید،بیانگر این است که ان حرف فقط نصف صامت می باشد:पाड्मा=پادما=یک نوع نیلوفر ابی است.

چند نکته ی مهم:

1-مصدرها همیشه با«ना»ختم می شوند:बोलना=صحبت کردن.

2-اگر«ना»را از مصدر جدا کنیم،باقیمانده ریشه ی کلمه است:बोल=صحبت.

3-اگرعلامت صوتی«ो»را به ریشه اضافه کنیم،دستوری ان کلمه به دست مییاید: बोलो=صحبت کن.

طریقه ی قرار گرفتن کلمات در زبان هندی به شرح ذیل است:

1-اول فاعل مییاید،سپس مفعول و فعل مربوطه در اخر مییاید.

2-برای درست کردن فعل مفی یا باز دارنده،قبل از فعل«मत=مت»یا«ना=نا»اضافه می کنیم.

आना=آنا=آمدن. वापसआओ=برگرد. पुसतक=پوستَک=کتاب.

आओ=آاُ=بیا. है=هِی=هست،است. किताब=کیتاب=کتاب.

जाना=جانا=رفتن. हैं=هِین=هستند. चिटटी=چیتّیی=نامه.

जाओ=جااُ=برو. पानी=پانی=اب. पत्र=پَترا=نامه.

लाना=لانا=آوردن. चाय=چای=چای. जवाब=جاواب=جواب.

लाओ=لااُ=بییار. दूध=دووده=شیر. उत्तर=اوتّر=جواب.

करना=کَرنا=انجام دادن. रोटी=رُتیی=نان. गारी=گاریی=ماشین.

करो=کَراُ=انجام بده. खाना=کانا=غذا خوردن. यह=یه=این.

रकना=رکنا=گذاشتن. कुर्सी=کورسیی=صندلی. ये=یه=این ها.

रको=رکاُ=بگذار. मेज़=مِز=میز. वह=وُ=آن.

वे=وِه=آنها. यहाँ=یاهان=اینجا. इधर=ایدهَر=اینجا.

वहाँ=واهان=آنجا. उधर=اودهَر=آنجا. भीतर=بهییتر=داخل.

अन्दर=اَندر=داخل. साफ़=صاف=تمیز. निर्मल=تیز.

साफ़करो=صاف کرُ. तैयार=تِییار=حاضر. तैयारकरो=حاضر کن.

हाँ=هان=بلی. जीहाँ=جیی هان=بلی. नहीं=نَهیین=نه.

जीनहीं=جیی نَهیین=نه.

نکته:کلمه ی«جی»معنی به خصوصی ندارد و فقط برای احترام استفاده میشود.

نکته:هرگاه بعد از حرف صامت؛حرف صامت دیگری با این«ा»حرکت بییاد،حرف قبلی هم با همان صدا وهم با صدای

اََََََخوانده می شود:वहाँ،यहाँ،जवाब.

ठहरना=تَهَرنا=صبرکردن. कल=کَل=فردا. इज़्ज़त=ایزّت.

ठहरो=تَهرُ=صبرکن. कल=کَل=دیروز. अचछा=اَچّا=خوب.

खोलना=کُلنا=بازکردن. दरवाज़ा=دَروازا=در. बुरा=بورا=خراب،بد.

खोलो=کُلُ=بازکن. ख़िड़की=خیرَکیی=پنجره. ख़राब=خاراب=بد،خراب.

बन्दकरो=بَندکرُ=ببند. पेटी=پتیی=جعبه. बड़ा=بارا=بزرگ.

जलदी=جلدیی=به سرعت. सन्दूक=جعبه. छोटा=چُتا=کوچک.

तुरन्त=تورَنت=به سرعت. बक्स=بَکس=جعبه. गर्म=گرم=گرم.

अभी=اَبهی=حالا. सामान=سامان=چمدان. ठंडा=تِهَندا=سرد.

अब=اَب=حالا. चीज़=چیز=چیز. बहुत=بَهوت=زیاد،خیلی.

َआज=آج=امروز. वस्तु=وَستو=چیز. थोड़ा=تُرا=کم.

نکته:هرگاه حرکت«ो»به حروفی چون«ख»برسد،«ه»اخرانها حذف می شود.

نکته:در درس قبل به علت اینکه وقتم برای نوشتن کلمات و نیز تلفظ اونا کم بود،تلفظ یکی از

اون کلمه ها رو اشتباه نوشتم که از شما معذرت میخوام.اون کلمه اینه:निर्मल=نیرمَل=تمیز.

نکته:هرگاه حرف«ह»به حروفی چون«ठ»بچسبد،«ه»اخر انها تلفظ نمی شود:صبر کردن.

نکته:اگر که امیختگی حروف هندی توجه کرده باشید،به شما گفتم که هرگاه دو حرف وسه حرف با هم امیخته شوند این فرم ها را به خود می گیرند:बस،कब=بَس،کَب.नमक=نَمَک.

حالا میخوام به شما بگم که اگر در امیختن«مثلا سه حرف با هم»اگر حرفی را به حرف

بعدی بچسبانیم،ان حرف ساکن تلفظ می شود:वस्तु،बक्स و......«به غیر از حرف اول که اگر

هیچ مصوِّتی روی ان نباشد،چه بچسبد وچه نچسبد،ساکن نمی شود.»

تشدیدها:هرگاه دوحرف مانند«क وख »با هم بییایند،حرف«क»نصف نوشته می شود،

یعنی می چسبد،ولی حرف بعدی کامل نوشته ویشود،اما نصف خوانده می شود. برای تشدیدها

همیشه اول حرف بدون «ه»مییاید و بعد حرفی که«ه»دارد مییاید:

चिटठी=چیتّیی=نامه،इज़्ज़त=ایزّت.

बोलना=بُلنا=گفتن. मंगाना=مَنگانا=فرستادن برای काम=کام=کار.

कहना=کَهنا=گفتن. मंगाओ=مَنگااُ=بفرست برای. कार्य=کاریا=کار.

बोलो=بُلُ=بگو. गिनना=قیننا=شمردن. दफ़्तर=دَفتر=دفتر،اداره.

कहो=کَهُ=بگو. गिनो=قینُ=بشمر. आफ़िस=آفیس=دفتر،اداره.

बुलाना=بولانا=صداکردن. रुपया=روپیا=پول. कमरा=کـَمرا=اطاق.

बुलाओ=بولااُ=صداکن. पैसा=پـِیسا=پول خُرد. चम्मच=چَمـَّچ=قاشق.

लेना=لِنا=گرفتن. घोड़ा=قـُرا=اسب. काँटा=کانتا=چنگال.

लो=لُ=بگیر. दर्ज़ी=دَرزیی=خیاط. छुरी=چـِهوریی=چاقو.

भेजना=بـِهـِجنا=فرستادن. धोबी=دُبیی=لباسشو. चाकू=چاکوو=چاقو.

भेजो=بـِهـِجُ=بفرست. कपड़े=کپره=لباس. ज़ोरसे=زُرسه=به زور.

ज़ोरसे=زُرسه=باصدای بلند. आहिस्तेसे=به آهستگی. आहिस्तेसे=با صدای کوتاه.

साफ़साफ़=صاف صاف=واضح. ताज़ा=تازا=تازه. ऊपर=اووپَر=بالا.

नीचे=نییچه=پایین. बाहर=باهَر=بیرون. परसों=پَرسُن=پس فردا،پری روز.

एकदम=اِک دَم=یک بار. झट=جـِهَـت=یک بار.

نکته:من بعضی از کلمات رو طبق قواعد حرف«र»بایید به هم می چسبوندم،ولی من این کار رو انجام ندادم،چون فکر کردم که امکان داره شما در خوندن کلمات هندی وتلفظ اونها اشتباه بکنین. اما من امیدوارم که روزی برسه که تمامی شما بتونین به این شکل بنویسید و تمامی قواعداین یک حرف رو رعایت کنین:पर्सों=پَرسُن=پس فردا،बाह्र=باهَر=بیرون.

اعداد به زبان هندی به شرح زیر است:

एक=اِک=1. छः=چه=6. गयारह=قایارَه=11. सोलह=سُـلَـه=16.

दो=دُ=2. सात=سات=7. बारह=بارَه=12. सत्रह=سَـترَه=17.

तीन=تیین=3. आठ=آته=8. तेरह=تـِرَه=13. अठारह=اَتارَه=18.

चार=چار=4. नौ=نـَوو=9. चौदह=چَـوودَه=14. उनीस=اونییس=19.

पाँच=پانچ=5. दस=دَس=10. पन्द्रह=پـَـندرَه=15. बीस=بییس=20.

إنشا ا... در اخرین مبحث این زبان باقی اعداد رو براتون می نویسم.

نکته:شما می تونیین علامت صوتی«े»که بر روی حروف مییاد رو،برای خوندن،هم از کسره و هم از«ه»استفاده کنین:कपड़े=کَـپره یا کپرـِ=لباس.در بعضی از جاها این علامت رو به شکل حرف«ی» هم میخونن:से=سی=از،با،به.

حروف اضافه ی زبان هندی عبارت اند از:

से=سه،سی=از،با،به.तक=تَـک=تا.का=کا=از،آن،که.में=مِـن=در،داخل.को=کُ=به.पर=پَـر=رو.

چند اصطلاح مفید:

अच्छा=اَچّا=خوب. बहुतअच्छा=بَـهـوت اَچّا=بسیار خوب. बस=بَـس=کافیست.

कोई बात नहीं=کُـیی بات نَـهیین=اهمیّتی ندارد. शाबाश=خوب انجام بده.

धन्य=دِهَـنیا=خوب انجام بده.

नाम=نام=اسم،نام. तारीख़=تاریخ=تاریخ. तनखाह=تَـنکاه=پرداختن.

घर=گِـهَـر=خانه. मनुष्य=مَـنوشیا=مرد،آدم. बन्दोबस्त=بَـندُبَـست=نظم.

देश=دِش=کشور. आदमी=آدَمیی=مرد،آدم. ताला=تالا=قفل.

मुल्क=مولک=کشور. दुकान=دوکان=مغازه. चाबी=چابیی=کلید.

रास्ता=راستا=خیابان. बाज़ार=بازار=بازار. हिसाब=هیساب=حساب بانکی.

सड़क=سَـرَک=خیابان. सोग=لُـق=مردم. गाँव=قانو=دهکده.

तिथि=تیتهی=تاریخ. पगार=پاگار=پرداختن. ग्राम=گِـرام=دهکده.

गाँववाला=قانو والا=اهل دهکده. ठीक=تِـهییک=درست،صحیح.

گرامر تلفظ شخصی:

«فاعلی»:

मैं=مِـین=من.    हम=هَـم=ما.

तू=توو=تو.      तुम،आप=توم،آپ=شما.

वह=وُ=او.      वे=وه،وی=ایشان،آنها.

«ملکی»:

मेरा=مِـرا=مال من.   हमारा=هامارا=مال ما.

तेरा=تِـرا=مال تو.      तुमहारा،आपका=توم هارا،آپکا=مال شما.

उसका=مال او.          उनका=اونکا=مال ایشان،مال آنها.

«مفعولی»:

मुझको=موج کُ=به من.        हमको=هَـم کُ=به ما.

मुझे=موجه=من رو.             हमहें=هَـم هِـن=ما رو.

तुझको=توج کُ=به تو.       तुमको،आपको=توم کُ=به شما.

तुझे=توجه=تو رو.            तुमहें،आपहें=توم هِـن،آپ هِـن=شما رو.

उसको=اوس کُ=به او.      उनको=اون کُ=به ایشان،به آنها.

उसे=اوسه=به او.              उनहें=اون هِـن=ایشان رو،اونها رو.

نکته:ضمایر فاعلی«मैं و तू»در مکالمه های روزانه؛زیاد استفاده نمی شوند و به جای آنها از«हम»و«तुम»استفاده می کنند.اما وقتی این دو به معنی«ما»و«شما»بییایند،به انها کلمه ی«लोग»رو اضافه میکنند:हमलोग،तुमलोग.

نکته:اگر بعد از این دو کلمه«यह و वह»کلمه ای با یکی از حروف اضافه بییاید،این دو کلمه،اینطوری نوشته می شوند:यह=इस=ایس=این.वह=उस=اوس=آن،اون.در ضمایر ملکی و مفعولی نوع دوم «वह»رو میتونین بگاه کنین.در ضمنکلمه ی«वे»رو هم طبق همین نکته اینطوری می نویسن که در ضمایر ملکی و مفعولی هم دیده می شه:वे=उन=اون=انها،ایشان،اونها.

कौन=کُـون=چه کسی. किसलिये=کیس لیه=چرا.

किसका=کیسکا=مال چه کسی. कयों=کـیـُـن،کیون=چرا.

केया=کِـیا=چه،چی. किधर=کیدهَـر=کجا.

कौनसा=کُـونسا=چه چیزی. कहाँ=کاهان=کجا.

कब=کَـب=چه موقع. कैसा=کِـیـسا=چطور،چه نوع.

कितना=کیتنا=چه مقدار«غیر قابل شمارش». कितने=کیتنه،کیتنی=چه مقدار«قابل شمارش».

نکته:قابل توجه این است که تمامی کلمات پرسشی با حرف

«क»شروع می شوند.

language-india — Wed, 04 Jun 2008 13:50:18 GMT

منابع ارشد زبانشناسی

منابع مورد مطالعه براي كنكور كارشناسي ارشد زبانشناسي

1- آواشناسي؛ دكتر علي محمد حق شناس؛ انتشارات آگاه؛ 1369.

2- آواشناسي زبان فارسي؛ دكتر يدا... ثمره؛ مركز نشر دانشگاهي؛1371(بخش اول)

3- مباني زبانشناسي و كاربرد آن در زبان فارسي؛ ابوالحسن نجفي.

4- نگاهي تازه به دستور زبان؛ محمد رضا باطني؛انتشارات آگاه؛1370.

5- زبان و تفكر؛ محمد رضا باطني؛ فرهنگ معاصر؛1369؛ ( مقاله هاي 1و2و6و7و8و9)

6- دستور زبان فارسي؛ پرويز ناتل خانلري؛ بنياد فرهنگ ايران.

7- در آمدي بر زبانشناسي معاصر؛ نوشته آرونف؛ اگرادي و دابروولسكي؛ ترجمه دكتر علي درزي؛انتشارات سمت.

8-Katamba, Morphology.

9- Lyons, Linguistic Semantics.

10- Adrian Akmajian, et, al(1985):

Linguistics: An Introduction to Language and Communication, the MIT Press.

این منابع بوسیله دانشگاه تهران ارائه شده است

آموزش زبان هندی

بچه های یگان 513

یگان 513 سلام

جواب فاطمه خانوم